مقدمه ناشر

 مرحوم اسماعیل فضیلت در سال 1319 در شهر زرقان فارس دیده به جهان گشود. وی از كودكي علاقه بسیاری به شعر و شاعری داشت و با وجود اینکه تا كلاس ششم قديم بيشتر درس نخوانده بود کتاب شعرای بزرگی مانند حافظ، سعدی، فردوسی، مولوی، محتشم ،فیض، صائب تبریزی، خیام، پروین اعتصامی، عطار و نظامی و ..... را مطالعه می‌کرد و بسیاری از اشعار شعرای بزرگ را حفظ بود و از میان شاعران علاقه فراوانی به اشعار سعدی، مولوی و پروین اعتصامی داشت. وی به دین اسلام بسیار مقید بود و علاقه‌ی وافری به دعاها و كتب ديني و مناجاتهاي ائمه اطهار داشت و پيوسته در حال مطالعه قرآن كريم و كتابهائي مثل نهج‌الفصاحه، نهج‌البلاغه، صحيفه سجاديه، مفاتيح‌الجنان، حليه‌المتقين، تحفه‌المجالس و الهي‌نامه خواجه عبدالله انصاري بود و بسياري از مطالب را يادداشت مي‌كرد و به ذهن مي‌سپرد و براي نوشتن مناجاتهايش از آنها الهام مي‌گرفت كه اخلاص و علاقه ایشان در اشعار و مناجات‌هایشان کاملا مشهود است. مرحوم فضيلت‌خواه اشعار بسیاری سرودند که بنابر وصیت ایشان پس از مرگشان توسط فرزندش زهره فضیلت گردآوری و ويرايش شد. شغل اين شاعر و عارف بي ادعا برق‌كشي بود و از همين طريق امرار معاش مي‌كرد و روزگار مي‌گذرانيد. مرحوم اسماعیل فضیلت در سال 1388 بر اثر بيماري سرطان درگذشت و در گلزار زرقان شهری که به آن عشق می ورزید به خاک سپرده شد. مرحوم فضيلت‌خواه هيچگاه در محافل ادبي و مجامع عمومي شعر نخواند، عضو هيچ انجمن ادبي نبود و اشعارش را براي هيچ رسانه‌اي نفرستاد، ادعاي شاعر بودن نداشت و در زمان حياتش فقط عده‌ي معدودي از شاعر بودن او باخبر بودند. او فقط براي دل خودش مي سرود و مي‌نوشت و باورها و لطافت‌هاي ادبي‌اش را در زندگي ساده و بي‌پيرايه‌اش به كار مي‌بست چون به باورها و آرمانها و مضامين شعرش كه از آموزه‌هاي مذهبي نشأت مي‌گرفتند ايمان داشت. اگرچه كار و تلاش و گرفتاري‌هاي زندگي از همان نوجواني امكان ادامه تحصيل در مدارج عاليه را از او گرفت و به قول خودش هميشه دنبال يك لقمه نان حلال بود اما از قدرت تفكر و درك و بينش بالا و قدرت تحليل والائي برخوردار بود و علم و معرفت ذاتي در گفتار و منش و شخصيت او پيدا بود. مرحوم فضيلت خواه كه هيچگاه تخلص انتخاب نكرد خيلي ساده و بي تكلف شعر  مي‌گفت و آن اندازه كه به مضمون و محتوا اهميت مي‌داد تصنع و آريه‌اي ادبي و ساختارشكني و بلندپروازي‌هاي شاعرانه براي او اهميتي نداشت و مهم‌ترين هدفش از سرودن و نوشتن فقط بيان فضائل انساني و نكات اخلاقي بود. يكي از آرزوهاي هميشگي مرحوم فضليت‌خواه زيارت خانه‌ي خدا و حرم پيامبر گرامي اسلام بود و به همين خاطر براي خودش و خانواده‌اش نام‌نويسي كرد ولي به علت بيماري صعب‌العلاج و طاقت‌سوزي كه در چند سال آخر عمر دچارش شد به اين آرزوي ديرينه‌اش دست نيافت ولي در هر حال راضي به رضاي خدا بود و ايمان و يقين قلبي داشت كه پس از مرگ به ساحل نجات و وادي امن و آرامش خواهد رسيد. انتشارات هدهد ضمن تشكر و سپاس از خانواده آن مرحوم كه اشعار و مناجاتهاي او را گرد‌آوري كرده و همچنين تقدير از شوراي اسلامي شهر زرقان (دوره سوم) بخاطر حمايت از اين اثر، افتخار دارد كه با ويرايش نهائي و انتشار اين مجموعه شعر صميمي يكي از چهره‌هاي ماندگار اين ديار باستاني و مذهبي را معرفي كرده و اشعار و مناجاتهاي روحبخش و زيباي او را براي آيندگان و تشنگان حقيقت و معرفت به يادگار گذاشته است. اميد است خداوند متعال روح پاك و تابناكش را با انبيا و اوليا محشور گرداند و اين شاعر و عارف و عاشق وارسته را بر سفره‌ فضل بيكرانه‌ي خود بنشاند. آمين يا رب‌العالمين

 والسلام

 محمد حسين صادقي - مدير انتشارات هدهد  زرقان – زمستان 1390